دهان را به كار مىاندازيم . . . پس در حقيقت ، فعل خود را تبديل به غايت ( شكل كامل وجود خودمان ) مىنماييم و از اين راه ، حقيقت غايت عبارت است از « صورت كامل‌تر وجود هر چيزى كه در راه تكامل افتاده و صورت ناقص‌تر موجود خود را تبديل به وى نمايد » .